Не қалайтыныңызды білмеген кезде

«Не қалайтынымды білмеймін.»

Мұны алғашқы әңгімелердің дерлік бәрінде естимін, әдетте сәл ыңғайсызданған күлкімен айтылады — білмеу бір кемшілік сияқты.

Олай емес. Менің тәжірибемде «білмеймін» деген сөз ол жерде ештеңе жоқ дегенді өте сирек білдіреді. Көбіне ол мынаны білдіреді: басқа нәрсенің бәрінің арасынан өз даусымды ести алмай тұрмын.

Жауап неге бәсеңдейді

Жылдар бойы өзгелерге қамқор болып келгенде — жұмыста, үйде, айналаңыздағы ортада — басқалардың бәріне не қажет екенін білуге керемет шебер болып аласыз. Ал өз қалауларыңыздың дыбысы басқа бөлмедегі радио сияқты бәсеңдеп қалады. Олар жоғалған жоқ. Жай ғана ақырын естіледі.

Сондықтан мұндағы жұмыс — арман ойлап табу емес. Дыбысты қайта көтеру.

Бір апталық тыныштық тәжірибесі

Алдағы жеті күн бойы мынаны байқап көріңіз. Бұған он минут кетеді.

1. Ешкім мазаламайтын жерге отырыңыз. Телефонсыз, тізімсіз.
2. Бір ғана сұрақ қойыңыз: «Егер ешкімнің көңілі қалмайтын болса, мен нені шын қалар едім?»
3. Ойыңызға не келсе, соны жазыңыз — кішкентай болса да, өзіңізді таңғалдырса да. Асықпай өтетін таң. Басқаша жұмыс. Өзіңізге ғана тиесілі бөлме.
4. Шешуге тырыспаңыз. Бұл аптада сіз тек тыңдайсыз, жоспарламайсыз.

Үшінші-төртінші күнге қарай әйелдердің көбі қағаз бетіне сол бірнеше нәрсенің қайта-қайта оралатынын байқайды. Соларға назар аударған жөн.

Неге назар аудару керек

Жазып отырғанда не нәрсе сізге қуат беретінін, ал не нәрсе еңсеңізді басатынын байқаңыз. Қай қалаулар шынымен сіздікі, ал қайсысы біреудің күтулеріне тиесілі екенін байқаңыз. Айқындық найзағайдай жарқ етіп сирек келеді; ол — ақыры тыныштық тапқанда ғана көзіңіз шалатын өрнек болып келеді.

Ал мұны жалғыз жасағыңыз келмесе, Clarity Call кездесуі дәл сол үшін бар.

Тегін Clarity Call кездесуіне жазылыңыз