เมื่อวิสัยทัศน์ของคุณดูใหญ่เกินไป

คุณทำได้แล้ว คุณนั่งลง เขียนวิสัยทัศน์ และชั่วขณะหนึ่งมันรู้สึกวิเศษมาก

จากนั้น อาจจะเป็นเช้าวันรุ่งขึ้นเลยด้วยซ้ำ เสียงอีกเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นมา: เธอคิดว่าตัวเองเป็นใครกัน?

ถ้าเรื่องนี้เคยเกิดขึ้นกับคุณ ไม่มีอะไรผิดพลาดเลยค่ะ อันที่จริง มันมักเป็นสัญญาณว่าคุณได้เขียนสิ่งที่เป็นความจริงลงไป

ทำไมความหวั่นไหวจึงเกิดขึ้น

วิสัยทัศน์ที่แท้จริงนั้น โดยนิยามแล้วย่อมใหญ่กว่าชีวิตปัจจุบันของคุณ จิตใจของคุณ — ซึ่งมีหน้าที่ทำให้คุณปลอดภัยและอยู่ในที่ที่คุ้นเคย — มองเห็นช่องว่างนั้นแล้วส่งสัญญาณเตือนภัย ความหวั่นไหวไม่ใช่หลักฐานว่าวิสัยทัศน์นั้นผิด แต่เป็นหลักฐานว่ามันกำลังทำให้คุณเติบโต

ดังนั้นอย่าย่อวิสัยทัศน์ลงให้พอดีกับความสบายใจของคุณ แต่จงหาอะไรบางอย่างให้ตัวเองได้ยึดไว้แทน

สามหลักยึด

1. อ่านมันทุกวัน ห้านาที เช้าหรือเย็น ด้วยประโยคปัจจุบัน ความคุ้นเคยจะเปลี่ยน “เป็นไปไม่ได้” ให้เป็น “ไม่ธรรมดา” และเปลี่ยน “ไม่ธรรมดา” ให้เป็น “ของฉัน”

2. เก็บหลักฐาน ในแต่ละสัปดาห์ จดไว้หนึ่งอย่าง — ไม่ว่าจะเล็กแค่ไหน — ที่ขยับไปในทิศทางของวิสัยทัศน์ บทสนทนาหนึ่งครั้ง การติดต่อสอบถามเข้ามาหนึ่งครั้ง ขอบเขตที่คุณรักษาไว้ได้ หลักฐานเล็ก ๆ ช่วยประคองความฝันอันยิ่งใหญ่ให้มั่นคง

3. ยืมความเชื่อมั่น ในวันที่คุณเชื่อไม่ไหว ให้ใครสักคนเชื่อแทนคุณ: โค้ช เพื่อน หรือวงของผู้หญิงที่เดินบนเส้นทางเดียวกัน นั่นคือสิ่งที่รังผึ้งมีไว้เพื่อคุณพอดี

ก้าวให้เล็กลง ไม่ใช่วิสัยทัศน์ที่เล็กลง

ถ้าวิสัยทัศน์ทำให้รู้สึกท่วมท้น คำตอบแทบไม่เคยเป็นการปรารถนาให้น้อยลง แต่คือการก้าวให้เล็กลงในวันนี้ ขนาดของความฝันกับขนาดของก้าวต่อไปเป็นคนละเรื่องกัน

ทำความรู้จัก Beelieve in Your Vision