सगळे कोसळल्यानंतर पुन्हा सुरुवात

एक काळ असा होता, जेव्हा माझे आयुष्य मी आखलेल्या आयुष्यासारखे अजिबात दिसत नव्हते. सोशल वर्क आणि नेतृत्वातील माझ्या कामाला दशकाहून अधिक काळ सर्वस्व दिल्यानंतर, मला बर्नआउट आला. मी घटस्फोटातून गेले. मला खरेखुरे आर्थिक नुकसान सोसावे लागले.

मी हे सहानुभूती मिळवण्यासाठी सांगत नाही. मी हे सांगते आहे कारण, तुम्ही आत्ता कशाच्या तरी ढिगाऱ्यात उभ्या असाल, तर तुम्हाला कळावे की मीही तिथे उभी राहिले आहे — आणि पुन्हा सुरुवात करणे शक्य आहे.

सगळे एकदम पुन्हा उभे करण्याची गरज नाही

सगळे कोसळते, तेव्हा शुक्रवारपर्यंत सगळे ठीक करून टाकावेसे वाटते. तसे होत नाही, आणि त्यामुळे तुम्ही आधीपेक्षाही जास्त थकून जाता.

जे उपयोगी पडते, ते त्याहून कितीतरी लहान असते.

छोटी वचने, पाळलेली

आत्मविश्वास म्हणजे खरे तर स्वतःवरचा विश्वास, आणि नुकसान त्याला जबर हादरा देऊ शकते. परतीचा मार्ग म्हणजे स्वतःला अशी वचने देणे, जी सांगायलाही संकोच वाटावा इतकी छोटी असतील — आणि ती पाळणे.

• फोन पाहण्याआधी थोडेसे चालणे.
• दिवसातून एक व्यवस्थित जेवण, निवांत बसून.
• रोज संध्याकाळी दहा मिनिटे, काय चांगले झाले ते लिहिणे.

पाळलेले प्रत्येक वचन म्हणजे स्वतःला दिलेला एक शांत संदेश: तुझ्यावर विसंबता येते. आठवड्यांमागून आठवडे जातात, तसा तो संदेश तुम्ही अपयशी ठरल्या आहात असे सांगणाऱ्या आवाजापेक्षा मोठा होत जातो.

स्वतःला पुन्हा काहीतरी हवेसे वाटू द्या

कठीण काळात फक्त वेदना थांबाव्यात एवढेच हवेसे वाटणे स्वाभाविक आहे. माझ्यासाठी गोष्टी बदलल्या त्या माझ्या उद्देशाशी पुन्हा नाते जोडल्यामुळे: माझ्या आयुष्यासाठी काहीतरी हवे असण्याची स्वतःला परवानगी दिल्यामुळे, फक्त त्यापासून दूर पळण्याची नव्हे.

व्हिजनची सुरुवात तिथेच होते. पाच वर्षांच्या योजनेने नव्हे, तर परवानगीने.

हा तुमचा तसा काळ असेल तर

तुमच्या गतीशी हळुवार राहा. आज एक छोटे वचन पाळा. आणि तुम्ही तयार असाल तेव्हा, तुम्हाला मनापासून काय आवडेल याची कल्पना स्वतःला करू द्या — तुम्ही कशासाठी पात्र आहात असे तुम्हाला वाटते, त्याची नव्हे.

माझी कहाणी पुढे वाचा