Wat je onrust je wil vertellen

Op papier ziet je leven er misschien prima uit. Goed, zelfs. En toch is er een onrust die je niet goed kunt verklaren – het gevoel, op een zondagavond of op de parkeerplaats voor je werk, dat er iets ontbreekt.

Veel van de vrouwen met wie ik werk, voelen zich hier schuldig over. Ik zou dankbaar moeten zijn. Andere mensen hebben échte problemen.

Ik wil je een andere manier aanreiken om ernaar te kijken.

Onrust is geen ondankbaarheid

Je kunt dankbaar zijn voor je leven en er toch op sommige plekken uit groeien. Allebei is tegelijk waar. Een plant die zijn pot helemaal heeft gevuld, is niet ondankbaar voor de pot.

Dat onrustige gevoel is vaak het eerste teken dat je visie je aandacht probeert te trekken. Het verdient nieuwsgierigheid, geen schaamte.

Twee soorten signalen

Als ik met een cliënt in gesprek ben, luisteren we naar twee dingen:

• Onvrede – wat je niet langer kunt verdragen. De vergadering die je leegzuigt. De rol waar je uit bent gegroeid. De manier waarop je jezelf op de laatste plaats zet.
• Verlangen – waar je in stilte naar hunkert. Meer betekenis. Meer rust. Werk dat echt van jou is.

Onvrede vertelt je waar je van weg wilt bewegen. Verlangen vertelt je waar je naartoe wilt bewegen. Je hebt ze allebei nodig om je richting te vinden.

Probeer dit vanavond

Pak een vel papier en trek een lijn door het midden. Schrijf links: “Waar ik genoeg van heb.” En rechts: “Waar ik naar verlang.” Geef jezelf tien eerlijke minuten.

Lees het daarna langzaam terug, alsof een dierbare vriendin het heeft geschreven. Wat zou je haar toewensen?

Praat erover in een Clarity Call