ବ୍ୟସ୍ତ, କର୍ମଠ… ତଥାପି ଅପୂର୍ଣ୍ଣ?

ଆପଣ ବ୍ୟସ୍ତ। କର୍ମଠ। ନିର୍ଭରଯୋଗ୍ୟ। ସମସ୍ତେ ଯାହାଙ୍କ ପାଖକୁ ଦୌଡ଼ି ଆସନ୍ତି, ଆପଣ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି।

ତଥାପି ଦିନ ଶେଷରେ ଏକ ନୀରବ ପ୍ରଶ୍ନ ମନରେ ରହିଯାଏ: ଏତିକି କି ସବୁ?

ବ୍ୟସ୍ତ ରହିବା ଆଉ ନିଜ ସହ ମେଳ ଖାଇ ରହିବା ଏକା କଥା ନୁହେଁ

ମୁଁ ଯେଉଁ ମହିଳାମାନଙ୍କ ସହ କାମ କରେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକ ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି — ବେଳେବେଳେ ଦଶନ୍ଧି ଦଶନ୍ଧି ଧରି — ନିଜ ପରିବାର, କର୍ମକ୍ଷେତ୍ର ଓ ସମାଜ ପାଇଁ ଅନବରତ ଦେଇଆସିଛନ୍ତି। ଏଥିରେ ବହୁତ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଅଛି। କିନ୍ତୁ ଏହି ବାଟରେ ଚାଲୁ ଚାଲୁ କେଉଁଠି ନା କେଉଁଠି ନିଜ ସହ ସମ୍ପର୍କ ହରାଇବା ବହୁତ ସହଜ।

ମୁଁ ଜାଣେ, କାରଣ ମୋ ସହ ମଧ୍ୟ ଏହା ହିଁ ଘଟିଥିଲା। ସମାଜସେବା ଓ ନେତୃତ୍ୱରେ ଏକ ଦଶନ୍ଧିରୁ ଅଧିକ ସମୟ, ତା’ପରେ ବର୍ନଆଉଟ୍, ବିବାହବିଚ୍ଛେଦ ଓ ଆର୍ଥିକ କ୍ଷତି — ଏସବୁ ମୋତେ ଶିଖାଇଲା ଯେ ଭରା କ୍ୟାଲେଣ୍ଡର ଆଉ ଭରପୂର ଜୀବନ ଏକା କଥା ନୁହେଁ।

ନିଜ “କାହିଁକି” ସହ ପୁଣି ଯୋଡ଼ି ହେବା ପାଇଁ ତିନୋଟି ପ୍ରଶ୍ନ

1. ଯଦି ଅନ୍ୟ କାହାର ଆଶାର କୌଣସି ମୂଲ୍ୟ ନଥାନ୍ତା, ତେବେ ମୁଁ କେଉଁ କାମ ଅଧିକ କରନ୍ତି?
2. ମୋର ସାପ୍ତାହିକ ଦାୟିତ୍ୱଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ କେଉଁଗୁଡ଼ିକ ମୋତେ ପ୍ରକୃତରେ ଉଜ୍ଜୀବିତ କରେ — ଆଉ କେଉଁଗୁଡ଼ିକ କେବଳ ସମୟ ଭରେ?
3. ଯଦି କିଛି ବି ବଦଳେ ନାହିଁ, ଆଜିଠାରୁ ଏକ ବର୍ଷ ପରେ ମୋତେ କେମିତି ଲାଗିବ?

ନିଜ ଉତ୍ତରଗୁଡ଼ିକ ସହ କିଛି ସମୟ ରୁହନ୍ତୁ। କିଛି ଠିକ୍ କରିବାକୁ ତରବର ହୁଅନ୍ତୁ ନାହିଁ। ଟିକେ ସ୍ଥାନ ଦେଲେ ସ୍ପଷ୍ଟତା ପ୍ରାୟତଃ ନୀରବରେ ଆସି ପହଞ୍ଚେ।

କେବଳ କ୍ୟାଲେଣ୍ଡର ନୁହେଁ, ଅନ୍ତରର ଡାକକୁ ପ୍ରତିଫଳିତ କରୁଥିବା ଜୀବନ ଗଢ଼ନ୍ତୁ

ଥରେ ଆପଣଙ୍କ ପାଖରେ ଏକ ଲିଖିତ ଭିଜନ୍ ରହିଲେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ନିଷ୍ପତ୍ତି ପାଇଁ ଆପଣ ଏକ ଛାଙ୍କୁଣି ପାଇଯାଆନ୍ତି। ହଠାତ୍ ଯାହା ଆପଣଙ୍କୁ ନିଃଶେଷ କରେ ତାକୁ ନା କହିବା, ଆଉ ଯାହା ଆପଣଙ୍କୁ ଆଗକୁ ନେଇଯାଏ ତାକୁ ହଁ କହିବା ସହଜ ହୋଇଯାଏ। ଆପଣ ମନୋଯୋଗୀ ଓ ସଚେତନ ହୋଇଉଠନ୍ତି — କେବଳ ବ୍ୟସ୍ତ ନୁହେଁ।

ପ୍ରୋଗ୍ରାମଟି ଦେଖନ୍ତୁ