ଆପଣଙ୍କ ଅସ୍ଥିରତା ଆପଣଙ୍କୁ କ’ଣ କହୁଛି

ବାହାରୁ ଦେଖିଲେ ଆପଣଙ୍କ ଜୀବନ ଠିକ୍ ଲାଗୁଥିବ। ଭଲ ବି। ତଥାପି ଏକ ଅସ୍ଥିରତା ଅଛି, ଯାହାକୁ ଆପଣ ଠିକ୍ ଭାବେ ବୁଝାଇପାରନ୍ତି ନାହିଁ — ରବିବାର ସନ୍ଧ୍ୟାରେ, କିମ୍ବା କାମକୁ ଯିବା ପୂର୍ବରୁ ପାର୍କିଂରେ, ଏକ ଅନୁଭବ ଯେ କିଛି ଗୋଟିଏ ଅଭାବ ରହିଛି।

ମୁଁ ଯେଉଁ ମହିଳାମାନଙ୍କ ସହ କାମ କରେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକ ଏଥିପାଇଁ ଦୋଷବୋଧ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି। ମୋର ତ କୃତଜ୍ଞ ରହିବା ଉଚିତ। ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ତ ପ୍ରକୃତ ସମସ୍ୟା ଅଛି।

ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଏହାକୁ ଦେଖିବାର ଆଉ ଏକ ଉପାୟ ଦେବାକୁ ଚାହେଁ।

ଅସ୍ଥିରତା ଅକୃତଜ୍ଞତା ନୁହେଁ

ଆପଣ ନିଜ ଜୀବନ ପାଇଁ କୃତଜ୍ଞ ହୋଇପାରନ୍ତି, ଆଉ ସେହି ସମୟରେ ତାହାର କିଛି ଅଂଶ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଛୋଟ ହୋଇଯାଉଥାଇପାରେ। ଦୁଇଟିଯାକ ଏକା ସମୟରେ ସତ। ଯେଉଁ ଗଛଟି ପାଇଁ ନିଜ କୁଣ୍ଡ ଛୋଟ ହୋଇଗଲାଣି, ସେ କୁଣ୍ଡ ପ୍ରତି ଅକୃତଜ୍ଞ ନୁହେଁ।

ସେହି ଅସ୍ଥିର ଅନୁଭବ ପ୍ରାୟତଃ ପ୍ରଥମ ସଙ୍କେତ ଯେ ଆପଣଙ୍କ ଭିଜନ୍ ଆପଣଙ୍କ ମନୋଯୋଗ ଆକର୍ଷଣ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି। ଏହା ଲଜ୍ଜାର ନୁହେଁ, କୌତୂହଳର ହକଦାର।

ଦୁଇ ପ୍ରକାରର ସଙ୍କେତ

ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ଜଣେ କ୍ଲାଏଣ୍ଟଙ୍କ ସହ ବସେ, ଆମେ ଦୁଇଟି କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁ:

• ଅସନ୍ତୋଷ — ଯାହା ଆପଣ ଆଉ ସହିପାରୁନାହାନ୍ତି। ଯେଉଁ ମିଟିଂ ଆପଣଙ୍କୁ ନିଃଶେଷ କରେ। ଯେଉଁ ଭୂମିକା ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଛୋଟ ହୋଇସାରିଛି। ସବୁବେଳେ ନିଜକୁ ସବା ଶେଷରେ ରଖିବାର ଅଭ୍ୟାସ।
• ଆକୁଳତା — ଯାହା ପାଇଁ ଆପଣଙ୍କ ମନ ଚୁପଚାପ୍ ଝୁରେ। ଅଧିକ ଅର୍ଥ। ଅଧିକ ବିଶ୍ରାମ। ଏପରି ଏକ କାମ, ଯାହା ପ୍ରକୃତରେ ଆପଣଙ୍କର।

ଅସନ୍ତୋଷ ଆପଣଙ୍କୁ କହେ କେଉଁଥିରୁ ଦୂରେଇ ଯିବେ। ଆକୁଳତା କହେ କେଉଁ ଆଡ଼କୁ ଯିବେ। ନିଜ ଦିଶା ଖୋଜିବା ପାଇଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଦୁଇଟିଯାକ ଦରକାର।

ଆଜି ରାତିରେ ଏହା ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତୁ

ଏକ ଫର୍ଦ୍ଦ କାଗଜ ନିଅନ୍ତୁ ଆଉ ମଝିରେ ଗୋଟିଏ ଗାର ଟାଣନ୍ତୁ। ବାମ ପଟେ ଲେଖନ୍ତୁ “ଯେଉଁଥିରେ ମୁଁ ଅତିଷ୍ଠ।” ଡାହାଣ ପଟେ, “ଯାହା ପାଇଁ ମୁଁ ଆକୁଳ।” ନିଜକୁ ଦଶଟି ସଚ୍ଚୋଟ ମିନିଟ୍ ଦିଅନ୍ତୁ।

ତା’ପରେ ଧୀରେ ଧୀରେ ପୁଣି ପଢ଼ନ୍ତୁ, ଯେମିତି ଜଣେ ପ୍ରିୟ ବାନ୍ଧବୀ ଏହା ଲେଖିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଆପଣ କ’ଣ ଚାହାନ୍ତେ?

କ୍ଲାରିଟି କଲରେ ଖୋଲାଖୋଲି କଥା ହୁଅନ୍ତୁ