“Yeterli değilim” sesini susturmak

“Yeterli değilim.”

Bu sözler sana tanıdık geliyorsa, çok iyi bir kalabalığın içindesin. Koçluk yaptığım neredeyse her kadın bu sesin bir versiyonunu duymuş — çoğu zaman da tanıdığım en yetenekli, en şefkatli, en çalışkan kadınlar.

Bilmeni istediğim şey şu: O ses, senin hakkındaki gerçek değil. O bir kalıp. Ve kalıplar yeniden yazılabilir.

1. Fark et, adını koy

İç eleştirmen, onu kendi sesin sanmayı bıraktığında gücünü kaybeder. Bir dahaki sefere duyduğunda sadece şunu söyle: “Ah — eleştirmen yine geldi.” O küçük aralık, özgürlüğünün başladığı yerdir.

2. Bir kanıt günlüğü tut

Her akşam iyi yaptığın üç şeyi yaz — ne kadar küçük olursa olsun. Zamanla, zihninin karşı çıkamayacağı bir kanıt birikimi oluşturursun.

3. Küçük sözler ver (ve tut)

Özgüven aslında kendine güvendir; güven de verilen sözler tutularak inşa edilir. Çok küçük başla: on dakikalık bir yürüyüş, dürüst bir sohbet, suyunu içmek. Tutulan her söz, hesabına yapılmış bir yatırımdır.

4. Hazır hissetmeden konuş

Kendinden emin davranmak için kendinden emin hissetmek zorunda değilsin. Bir sonraki toplantıda, ilk on dakika içinde bir fikrini paylaş. Dünyanın sona ermediğini fark et — hatta çoğu zaman her şey daha iyiye gider.

5. Etrafını sana inananlarla çevrele

Mary bana tutarlılık için araçlar öğrendiğini anlattı — ve birkaç hafta içinde üç iş teklifi arasında seçim yapıyordu. Destekleyici bir kovanın kolları arasında daha hızlı yükseliriz.

Birebir koçluğu keşfet