તમારે આખા નકશાની જરૂર નથી

હું સૌથી વધુ સાંભળું છું તેવી વાતોમાંની એક આ છે: “બધું કેવી રીતે પાર પડશે એ જો મને દેખાઈ જાય, તો હું શરૂઆત કરી દઉં.”

હું સમજું છું. વર્ષો સુધી જવાબદારીઓ ઉપાડ્યા પછી, તમે દરેક પરિણામ માટે આયોજન કરતાં શીખી જાઓ છો. પણ વિઝન કોઈ પ્રોજેક્ટ પ્લાન નથી, અને આખા નકશાની રાહ જોવી એ પોતાને અટકાવી રાખવાની સૌથી ભલી લાગતી રીતોમાંની એક છે.

દીવો, ફ્લડલાઇટ નહીં

એક જૂની કલ્પના મને ખૂબ ગમે છે: તમારાં પગલાં માટેનો એક દીવો. આખી ખીણને અજવાળતી ફ્લડલાઇટ નહીં — બસ, એક દીવો. આગળના એક પગલા પૂરતું અજવાળું, અને એ પગલું ભરી લો પછી, તેના પછીના પગલા પૂરતું.

દિશા ખરેખર આ રીતે જ મળે છે. પહેલું પગલું ભર્યા વિના પાંચમું પગલું તમને મળતું નથી.

શ્રદ્ધા અને ડર તમારી પાસેથી એક જ વસ્તુ માંગે છે

શ્રદ્ધા અને ડર, બંને તમને એવી વસ્તુમાં માનવા કહે છે જે તમે હજી જોઈ શકતાં નથી. ડર સૌથી ખરાબ પરિણામની કલ્પના કરે છે અને તેને વાસ્તવિકતાનું નામ આપે છે. શ્રદ્ધા એવા જીવનની કલ્પના કરે છે જેને તમે દિલથી ચાહો, અને તેમ છતાં તેની તરફ એક પગલું ભરે છે.

તમારે નીડરતા અનુભવવી જરૂરી નથી. તમારે ફક્ત આગળનું પગલું શ્રદ્ધાને પસંદ કરવા દેવાનું છે.

અઠવાડિયાની 15 મિનિટની વિધિ

અઠવાડિયામાં એક વાર — રવિવારની સાંજ સારી રહે છે — તમારું લખેલું વિઝન લઈને બેસો અને ત્રણ પ્રશ્નો પૂછો:

1. હું જ્યાં છું ત્યાંથી, મારી પાસે જે છે તેનાથી, આ અઠવાડિયે કયું એક પગલું ભરી શકું?
2. રસ્તામાં શું આડું આવી શકે, અને એવું થાય ત્યારે હું શું કરીશ?
3. હું કોને કહી શકું, જેથી આ ભાર હું એકલી ન ઉપાડું?

જવાબો લખી લો. પછી એ પગલું ભરો, ભલે ગમે તેટલું નાનું હોય. આવતા અઠવાડિયે, દીવો આગળ વધી ગયો હશે.

સહયોગી મધપૂડા સાથે તમારું આગળનું પગલું ભરો