ਰੁੱਝੀ ਹੋਈ, ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ… ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਅਧੂਰੀ?

ਤੁਸੀਂ ਰੁੱਝੀ ਹੋਈ ਹੋ। ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਹੋ। ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਹੋ। ਉਹ ਇਨਸਾਨ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਹਰ ਕੋਈ ਮਦਦ ਲਈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੀ, ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ ’ਤੇ ਇੱਕ ਚੁੱਪ ਸਵਾਲ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਬੱਸ, ਇਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ?

ਰੁੱਝੇ ਹੋਣਾ ਅਤੇ ਇਕਸੁਰ ਹੋਣਾ ਇੱਕੋ ਗੱਲ ਨਹੀਂ

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਨੇ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ — ਕਦੇ-ਕਦੇ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੱਕ — ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ, ਕੰਮ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਖ਼ੂਬਸੂਰਤੀ ਹੈ। ਪਰ ਇਸ ਸਫ਼ਰ ਵਿੱਚ ਕਿਤੇ ਨਾ ਕਿਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲੋਂ ਟੁੱਟ ਜਾਣਾ ਬਹੁਤ ਸੌਖਾ ਹੈ।

ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵੀ ਇਹੀ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਸੋਸ਼ਲ ਵਰਕ ਅਤੇ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮਾਂ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਬਰਨਆਊਟ, ਤਲਾਕ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਨੁਕਸਾਨ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ ਕਿ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਕੈਲੰਡਰ ਭਰਪੂਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।

ਆਪਣੇ “ਕਿਉਂ” ਨਾਲ ਮੁੜ ਜੁੜਨ ਲਈ ਤਿੰਨ ਸਵਾਲ

1. ਜੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀਆਂ ਉਮੀਦਾਂ ਮਾਇਨੇ ਨਾ ਰੱਖਦੀਆਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਕੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕਰਦੀ?
2. ਮੇਰੀਆਂ ਹਫ਼ਤਾਵਾਰੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਹੜੀਆਂ ਮੈਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ — ਅਤੇ ਕਿਹੜੀਆਂ ਸਿਰਫ਼ ਸਮਾਂ ਭਰਦੀਆਂ ਹਨ?
3. ਜੇ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਬਦਲਿਆ, ਤਾਂ ਅੱਜ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਾਂਗੀ?

ਆਪਣੇ ਜਵਾਬਾਂ ਨਾਲ ਕੁਝ ਦੇਰ ਬੈਠੋ। ਕੁਝ ਵੀ ਠੀਕ ਕਰਨ ਦੀ ਕਾਹਲੀ ਨਾ ਕਰੋ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਥਾਂ ਦਿੰਦੀ ਹੋ, ਤਾਂ ਸਪਸ਼ਟਤਾ ਅਕਸਰ ਚੁੱਪਚਾਪ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਅਜਿਹੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਉਸਾਰੋ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡਾ ਕੈਲੰਡਰ ਨਹੀਂ, ਤੁਹਾਡਾ ਜੀਵਨ-ਮਨੋਰਥ ਦਰਸਾਏ

ਇੱਕ ਵਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਵਿਜ਼ਨ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਹਰ ਫ਼ੈਸਲੇ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਛਾਨਣੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਚਾਨਕ ਜੋ ਚੀਜ਼ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਿਚੋੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਂਹ ਕਹਿਣਾ ਅਤੇ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਾਂ ਕਹਿਣਾ ਸੌਖਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਰੁੱਝੀ ਹੋਈ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ — ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਸੁਚੇਤ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੋ।

ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੇਖੋ