ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੂਰੇ ਨਕਸ਼ੇ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ

ਜੋ ਗੱਲਾਂ ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੁਣਦੀ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਇਹ ਹੈ: “ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਬੱਸ ਇਹ ਦਿਸ ਜਾਵੇ ਕਿ ਸਭ ਕੁਝ ਕਿਵੇਂ ਸਿਰੇ ਚੜ੍ਹੇਗਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿਆਂ।”

ਮੈਂ ਸਮਝਦੀ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਨਤੀਜੇ ਲਈ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਣਾ ਸਿੱਖ ਜਾਂਦੀ ਹੋ। ਪਰ ਵਿਜ਼ਨ ਕੋਈ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਪਲਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਨਕਸ਼ੇ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਫਸਾਈ ਰੱਖਣ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਭਲੇ ਲੱਗਣ ਵਾਲੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।

ਦੀਵਾ, ਫਲੱਡਲਾਈਟ ਨਹੀਂ

ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ ਤਸਵੀਰ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀ ਹੈ: ਤੁਹਾਡੇ ਪੈਰਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਦੀਵਾ। ਪੂਰੀ ਵਾਦੀ ਨੂੰ ਰੁਸ਼ਨਾਉਣ ਵਾਲੀ ਫਲੱਡਲਾਈਟ ਨਹੀਂ — ਬੱਸ ਇੱਕ ਦੀਵਾ। ਅਗਲੇ ਕਦਮ ਜੋਗੀ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਕਦਮ ਚੁੱਕ ਲਓ, ਉਸ ਤੋਂ ਅਗਲੇ ਕਦਮ ਜੋਗੀ।

ਦਿਸ਼ਾ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਪੰਜਵਾਂ ਕਦਮ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾ ਕਦਮ ਨਹੀਂ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦੀ।

ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਡਰ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਇੱਕੋ ਚੀਜ਼ ਮੰਗਦੇ ਹਨ

ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਡਰ, ਦੋਵੇਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ’ਤੇ ਯਕੀਨ ਕਰਨ ਲਈ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਅਜੇ ਦੇਖ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ। ਡਰ ਸਭ ਤੋਂ ਬੁਰੇ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹਕੀਕਤ ਦਾ ਨਾਮ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਉਸ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਦਿਲੋਂ ਪਿਆਰ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਉਸ ਵੱਲ ਇੱਕ ਕਦਮ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਿਡਰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੱਸ ਇੰਨਾ ਕਰਨਾ ਹੈ ਕਿ ਅਗਲਾ ਕਦਮ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਚੁਣਨ ਦਿਓ।

15 ਮਿੰਟ ਦੀ ਹਫ਼ਤਾਵਾਰੀ ਰੀਤ

ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ — ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਸ਼ਾਮ ਵਧੀਆ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ — ਆਪਣਾ ਲਿਖਿਆ ਵਿਜ਼ਨ ਲੈ ਕੇ ਬੈਠੋ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛੋ:

1. ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਹਾਂ ਉੱਥੋਂ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ ਉਸ ਨਾਲ, ਇਸ ਹਫ਼ਤੇ ਮੈਂ ਕਿਹੜਾ ਇੱਕ ਕਦਮ ਚੁੱਕ ਸਕਦੀ ਹਾਂ?
2. ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਕੀ ਰੁਕਾਵਟ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਆਵੇ ਤਾਂ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂਗੀ?
3. ਮੈਂ ਕਿਸ ਨੂੰ ਦੱਸ ਸਕਦੀ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਇਹ ਭਾਰ ਇਕੱਲੀ ਨਾ ਚੁੱਕਾਂ?

ਜਵਾਬ ਲਿਖ ਲਓ। ਫਿਰ ਉਹ ਕਦਮ ਚੁੱਕੋ, ਭਾਵੇਂ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਛੋਟਾ ਹੋਵੇ। ਅਗਲੇ ਹਫ਼ਤੇ, ਦੀਵਾ ਅੱਗੇ ਵਧ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇਗਾ।

ਇੱਕ ਸਹਿਯੋਗੀ ਛੱਤੇ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਅਗਲਾ ਕਦਮ ਚੁੱਕੋ