ਤੁਹਾਡੀ ਬੇਚੈਨੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀ ਦੱਸ ਰਹੀ ਹੈ

ਕਾਗ਼ਜ਼ ’ਤੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਠੀਕ-ਠਾਕ ਦਿਸਦੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਸਗੋਂ ਚੰਗੀ। ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਇੱਕ ਬੇਚੈਨੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ — ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਕੰਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਾਰ ਪਾਰਕਿੰਗ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਅਹਿਸਾਸ ਕਿ ਕੁਝ ਕਮੀ ਹੈ।

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਦੋਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਤਾਂ ਅਸਲੀ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਹਨ।

ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਨਜ਼ਰੀਆ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।

ਬੇਚੈਨੀ ਨਾਸ਼ੁਕਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ

ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੋ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਇਸ ਦੇ ਕੁਝ ਹਿੱਸੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਛੋਟੇ ਪੈਣ ਲੱਗ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਦੋਵੇਂ ਗੱਲਾਂ ਇੱਕੋ ਵੇਲੇ ਸੱਚ ਹਨ। ਜਿਸ ਬੂਟੇ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਗਮਲਾ ਛੋਟਾ ਪੈ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਗਮਲੇ ਦਾ ਨਾਸ਼ੁਕਰਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।

ਉਹ ਬੇਚੈਨ ਜਿਹਾ ਅਹਿਸਾਸ ਅਕਸਰ ਪਹਿਲਾ ਸੰਕੇਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਵਿਜ਼ਨ ਤੁਹਾਡਾ ਧਿਆਨ ਖਿੱਚਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਰਮ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਉਤਸੁਕਤਾ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ।

ਦੋ ਕਿਸਮ ਦੇ ਸੰਕੇਤ

ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਕਲਾਇੰਟ ਨਾਲ ਬੈਠਦੀ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਦੋ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਦੀਆਂ ਹਾਂ:

• ਅਸੰਤੁਸ਼ਟੀ — ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਹੋਰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ। ਉਹ ਮੀਟਿੰਗ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਿਚੋੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਭੂਮਿਕਾ ਜੋ ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਛੋਟੀ ਪੈ ਗਈ ਹੈ। ਉਹ ਢੰਗ ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਅਖ਼ੀਰ ’ਤੇ ਰੱਖਦੀ ਹੋ।
• ਤਾਂਘ — ਜਿਸ ਲਈ ਤੁਹਾਡਾ ਦਿਲ ਚੁੱਪਚਾਪ ਤਰਸਦਾ ਹੈ। ਹੋਰ ਅਰਥ। ਹੋਰ ਆਰਾਮ। ਅਜਿਹਾ ਕੰਮ ਜੋ ਸੱਚਮੁੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਆਪਣਾ ਹੋਵੇ।

ਅਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਦੂਰ ਜਾਣਾ ਹੈ। ਤਾਂਘ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸ ਵੱਲ ਵਧਣਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਲੱਭਣ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।

ਅੱਜ ਰਾਤ ਇਹ ਅਜ਼ਮਾਓ

ਕਾਗ਼ਜ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਪੰਨਾ ਲਓ ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਲਕੀਰ ਖਿੱਚੋ। ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਲਿਖੋ, “ਜਿਸ ਤੋਂ ਮੈਂ ਅੱਕ ਚੁੱਕੀ ਹਾਂ।” ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ, “ਜਿਸ ਦੀ ਮੈਨੂੰ ਤਾਂਘ ਹੈ।” ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦਸ ਇਮਾਨਦਾਰ ਮਿੰਟ ਦਿਓ।

ਫਿਰ ਇਸ ਨੂੰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਦੁਬਾਰਾ ਪੜ੍ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਕਿਸੇ ਪਿਆਰੀ ਸਹੇਲੀ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਹੋਵੇ। ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਲਈ ਕੀ ਚਾਹੋਗੀ?

ਕਲੈਰਿਟੀ ਕਾਲ ’ਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰੋ